Een eeuwige glimlach

De vakantie bracht ons dit jaar voor de derde maal in het prachtige gebied Les Trièves, begin van de Franse Alpen, zo’n 60 km ten Zuiden van Grenoble. Vakantie is voor mij nieuwe landschappen en omgevingen zien met, als het even kan, een andere of in ieder geval rijkere flora en fauna dan hier bij ons.

Voor de tweede, laat staan de derde maal naar dezelfde camping is niets voor mij. Voor de Trièves maakte ik de uitzondering omdat er zoveel te zien is rond en vanaf de camping. Deze ligt schitterend in een breed dal, omgeven door rotspieken tot bijna 3000 meter hoog.

Les Trièves is een landbouwgebied, begrenst door het hoge kalkplateau van de Vercors, de droge bergruggen van de Drome, de rotskolossen van Devoluy en in het Noorden de meer stedelijke contreien van Grenoble. De landbouw op de hellingen is marginaal, beperkt door rotsige bodem, erosiegevaar en wellicht ook klimaat als het te hoog wordt. De meer vlakke percelen in de dalen bieden, vanaf de hoge bergen rondom, het beeld van een lappendeken van gele graanstoppelvelden en groene vlakken met luzerne dat hier zeer veel als groenbemester wordt toegepast. Op stukken waar geen landbouw mogelijk is, groeit loof- en naaldbos.

Het was zeven jaar geleden dat we hier voor het laatst waren en veel was nog hetzelfde: de majestueuze bergtoppen rondom aan de horizon, het stille dorpje met hier en daar wat leegstand, maar nog voldoende bewoners en het kleine Vival-winkeltje (what’s in a name?) dat het in tegenstelling tot de bakker had overleefd. In het wegrestaurant, annex bakkerij langs de N1075, was zij er ook nog steeds: La sourire éternelle, de eeuwige glimlach. Deze bedienster hadden we in 2008 spottend die naam gegeven omdat er nooit een lachje bij haar af kon. Het restaurant lag langs de doorgaande weg en een Cafe au lait met een stuk gebak uit de streek smaakte er heerlijk na een wandeling van ruim een uur vanaf de Camping. Ze moet ons als regelmatige bezoekers herkend hebben maar nooit lichtte er iets op in haar gezichtsuitdrukking. Haar klantvriendelijkheid beperkte zich tot een ‘Bienvenu’, welkom, in grote letters diagonaal geprint op haar bordeauxrode schort.

De vakantie bleek een feest van herkenning van mooie natuur: de Slangenarend liet zich weer regelmatig zien vanaf de Camping als hij laaghangend minutieus de hellingen afzocht. Steenarenden vlogen hoog over, de aandacht trekkend met een klaaglijke ‘Kluuuh’-roep en op het heetst van de dag cirkelden rond de rotspieken weer een aantal Vale gieren. Meest overweldigend waren ook dit keer de dagvlinders: blauwtjes, pages, dikkopjes, zandogen en niet te vergeten schitterende parelmoervlinders. Ik prik de waargenomen soorten dagelijks als een boekhouder op in mijn natuurdagboek en na 14 dagen had ik er 64 verzameld. Waar in ons land de verhouding cultuurland : natuurland 9:1 is, is het in deze omgeving precies andersom:1:9. Dat biedt ongelooflijk veel ruimte voor natuur die in een niet te bevatten  veelvormigheid op je afkomt, een eeuwige glimlach van leven. Le sourire éternel du Bon Dieu.  

PS. de eeuwige glimlach van God

Cookie policy

Brabants Landschap gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar brabantslandschap.nl/cookie-policy. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u Brabants Landschap toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen