Knotwilgen in Excel

Toen we járen geleden het achterstallig onderhoud in ons gebied hadden weggewerkt, kwam Staatsbosbeheer met een plattegrond. Omdat we nogal wat knotwilgen in ons landje hadden staan, moest er een plan van aanpak gemaakt worden. Heel begrijpelijk, de wilgen mogen dan zelf wel wat aanrommelen, maar per slot van rekening moeten wij mensen daar lijn inbrengen. 

Een afspraak gemaakt met de boswachter en die kwam met mooie computeruitdraaien. Ik bekeek ze, een rode lijn, een blauwe, een groene … "En ? " was mijn vraag. Ja, zo zaten ze in Excel, rood jaar 1, blauw jaar 2 ... "Excel! Wat heeft een ouderwetse, knoestige knotwilg nou met Excel te maken?" Hoe weet dat computerprogramma wat er in het veld te zien is. Nee, knotwilgen zitten in je hart, daar heb je een gevoel bij.

Toen ik dit gezegd had, keek ze me aan van ..."Wat heb  je nou weer" (soms kom ik namelijk wel eens met een ander idee).  We zijn de wei ingelopen, afstand genomen van een mooie rij knotwilgen en toen hebben we ze samen stúk voor stúk bekeken. Het was een bont gezelschap, hele ouwe, halfwas en vrij jonge poten. En zie, bij iedereen hoorde eigenlijk een verhaal. Dit komt natuurlijk omdat we ze allemaal persoonlijk kennen.

Elk exemplaar heeft,  voor mijn gevoel, een aparte aanpak nodig. Als eerste "de ouwe rakkers", hoe staat het met de gezondheid, kunnen ze nog een jaar de zware takkenlast dragen. De halfwas - ontwikkelen de koppen zich goed - krijgen we in de toekomst een mooie knot. De jonkies  - alle zijscheuten van de stam - want bovenin moet het gebeuren, geven we ze nog een jaar? Kijk zulke dingen ziet en voelt Excel nooit van z'n leven. Het is trouwens veel makkelijker om alles tegelijk kort te zagen en als ze langs een weg staan, zal dat ook wel beter zijn, maar in een oud cultuurlandschap?!

In ons gebied is de mens altijd de sturende hand geweest, maar ik kan me zo voorstellen dat de boeren vroeger ook niet alles tegelijk afzaagden. Bij hún speelde de  houtopbrengst natuurlijk een belangrijke rol, want van té dunne takken kon je geen  fatsoenlijke klompen of weipalen maken. Denk maar eens terug wat men en vroeger  allemaal mee deed. Als ik wel eens met héél óúwe boertje spreek, werd toen ook elke boom apart bekeken. In de winter hadden ze er de tijd voor.

Nou die tíjd hebben wij, vrijwilligers, nog. Doe daar een flinke portie gevoel bij en we zijn weer terug bij vroeger. Het gaat er bij ons wel niet om, om zoveel mogelijke houtopbrengst te krijgen. Nee, anno 2015 is de gezondheid van de boom, de kwaliteit van ons landschap erg belangrijk.  Prachtig om in één lijn drie verschillende jaargangen te zien. 

Nog even terug naar de boswachter en de vrijwilliger. Na nog een tijdje doorpraten,  aangeven van voordelen (wat te denken van vogels die na de winter terugkomen en  hun straatje is kaal gezet) kreeg ik toestemming om het eens een paar jaar te proberen. We konden altijd nog terug naar Excel.  Ons landje staat er nu al járen zo bij en stilletjes denk of hoop ik, maar dat ze het mooi vinden.
Excel kan dan wel modern zijn, maar knotwilgen zijn juist hartstikke ouderwets,  eigenlijk net als wij.

Heerlijk toch ... en ons landschapje is een gedicht. In de zomer kan Paulus Potter er zo z'n stier weer komen schilderen. Alleen wordt het een koe want stieren mogen niet in onze wei.

Cookie policy

Brabants Landschap gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar brabantslandschap.nl/cookie-policy. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u Brabants Landschap toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen