Pluk de dag

"Heb jij de kaart?" Bart houd zijn hand al op, maar ik moet eerst naar de auto lopen om het papiertje te halen. Snel vis ik het uit mijn tas en we leggen het papier - dat gister zorgvuldig aan me was overhandigd - op de motorkap. We hebben niet veel tijd nodig om te zien dat het kaartje niet makkelijk te ontcijferen is, omdat het origineel op A3 getekend is.

Hetgeen wij voor ons neus hebben is sterk verkleind en van de verhoudingen klopt niet veel meer. "Moeten we met deze informatie het hele perceel uitzetten?", vraag ik verbaasd aan Bart. Hij knikt en kijkt me veel betekend aan. Toch gaan we vol goede moed aan de slag om de nieuwe boomgaard op de Vloeiweide uit te zetten.

Bart berekent dat een kant van het nieuwe perceel zestig meter moet worden. We meten het uit, maar zien dat de ingang van het weiland dan vervalt en we geen in- en uitgang meer hebben als we bijvoorbeeld in de zomer moeten maaien. Iets korter dan maar. Helaas kunnen niet alle boompjes die we besteld hebben in het nieuwe stuk. Dan maar wat dichter bij elkaar, dat moet lukken.

Geïnspireerd gaan we aan de slag. “Oké. We maken we hier een hoek naar de overkant.” “Maar dat moet wel een haakse hoek zijn, anders komt het niet uit.” “Jawel, want aan die kant is het dertig meter en hier ook, dus!”  “Nee, want die andere hoek is niet haaks, dus wordt het een parallellogram. Snap je?” “Ja…, maar dan maken we deze wel haaks en die andere niet.” “Hoe maken we het haaks dan?”

“Nou, als ik zo sta dan houd ik mijn armen zo en dan kun je zien of het recht is.” “Jaja ... Ik denk niet dat het haaks is hoor, ga maar hier eens staan, dan ziet het er heel anders uit.” “Hmm ... Inderdaad, als ik mijn neus net iets naar rechts doe, dan lijkt het wel weer een beetje scheef te zijn.
Weet je, we houden er wel een touwtje langs.” “Hebben we een touwtje dan?”

“Misschien in de trekker...”, en warempel er ligt een kort touwtje. Met veel creativiteit zetten we de hoeken uit met het koortje, het meetlint en ik gebaar naar Bart welke kant hij op moet lopen om de hoek haaks te maken. Met piketpaaltjes markeren we de omtrek waar de haag moet komen en waar de fruitbomen komen te staan.

Bijgestaan door een nieuwsgierige voorbijganger bekijken we ons werk en fantaseren hoe het er uit komt te zien. Al snel zijn we het eens dat het prachtig gaat worden. Het monument van de oude boswachterswoning, het uitzicht op de weilanden omgeven door houtwallen en de omgevallen wilg die elk voorjaar de show steelt met haar frisgroene blad. Een landschap om van te smullen.

Huug

Cookie policy

Brabants Landschap gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar brabantslandschap.nl/cookie-policy. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u Brabants Landschap toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen