Hutten en survivors op Valkenhorst

Ik dacht meteen aan de mannen die ik had gezien op tv. Twee mannen die op een leeftijd zijn dat je verstand verwacht, die 'meeflowden' op de uit Amerika overgewaaide survivalhype. Overleven in de natuur, dat is pas leven! De twee, in mijn ogen, licht verwarde mannen, waren bij ‘Man bijt hond’ al vuurtje stokend in beeld in een bosgebied bij Eindhoven (wellicht in het gebied waarin ik me nu bevond). 

Een van de twee Bosjesmannen kwam onder het snorren van de tv-camera’s met een haas aangezet. ‘Wel verdorie’, dacht ik meteen, ‘je reinste stroperij’! Een haas is tegenwoordig een zeldzaam zoogdier in Oostbrabant. Afblijven en ook de jacht er op stoppen! Waarschijnlijker is dat de haasleverantie voor tv in scene is gezet. Uiteindelijk kozen deze survivors toch maar voor een wat gemakkelijker te slachten hamburgertje.

Nou hebben we al niet veel natuur in ons land en hebben de dieren die er behoren te leven al moeite genoeg om te ‘surviven’ door alle versnippering, grondclaims en te intensief agrarisch gebruik. Als daar ook nog een stelletje ‘echte mannen’ met grote messen en een nog groter ego tussen gaat wonen, wordt het er niet beter op. Het zal je al zijn opgevallen, ik ben zwaar tegenstander van deze uit Amerika overgewaaide trend. Dat ze maar gaan ‘surviven’ in Australië of zo waar het wemelt van de gifslangen. Dan heb je lef! Ook voor hen is het gewoon 'vrije wandeling op wegen en paden en overigens verboden', zoals op onze borden keurig staat vermeld.

Hier moest ik aan denken toen ik het hutje zag in het donkere naaldbos. Iemand had ons een foto doorgestuurd en de locatie aangegeven. De hut was ongeveer twee meter lang bij een meter breed, uitkijkopening aan de hoge voorzijde en het geheel gecamoufleerd met frisgroene douglastakken. Met een goede slaapzak erbij een perfecte plek om een aantal nachten door te brengen. Geen kinderwerk. Kunstig gebouw maar met grof geweld door mij afgebroken. De motorzaag ritste enthousiast door de dunne douglasstammetjes waarmee dit blokhutje was gebouwd. Ik vond het heel belangrijk er geen twijfel over te laten bestaan dat er ook maar enige tolerantie van onze kant is. De boodschap moet zijn; ‘bespaar je de moeite van herbouw, volgende week wordt ook de volgende gesloopt, ga lekker tennissen’.

Kinderen die een hutje bouwen vind ik iets heel anders. Aan de rand van een bos, bijna tegen de woonwijk aan en met respect voor de omringende natuur (geen vuilnis, tempex en dergelijke) is het een mooie kennismaking met de natuur. Helaas treffen we ook regelmatig zwervers aan in de bossen rond Eindhoven. Overwegend verwarde mensen die zich aan het zicht van de hulpverleners hebben onttrokken en proberen te overleven in het bos. De rotzooi en stank rond zo’n tentje is gigantisch. Via de politie proberen we dan toch hulpverleners in te schakelen. Daarna ruimen we de troep op. Geen lekker karwei, maar natuurbescherming heeft een breed werkterrein. 

Cookie policy

Brabants Landschap gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar brabantslandschap.nl/cookie-policy. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u Brabants Landschap toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen