Donkere wolken

Er drijven donkere wolken over de Regte Heide. Regengordijnen teisteren de reeën, klapeksters en de zwarte kaaien die ineengedoken op de verweerde palen rond de grafheuvels zitten. Het voorjaar laat op zich wachten. Ik merk er zelf weinig van. Met mijn zaag ben ik druk in de weer om het grove-dennenbosje helemaal om te zagen. Het weidse veld vol met dopheide dreigt dicht te groeien met den en berk, zodat er uiteindelijk weinig heide overblijft. De wulpen en andere broedvogels zijn in aantocht en kunnen mooi profiteren van het open veld. 

Na een tijdje recht ik mijn rug als een oude tak, krakend en piepend. De regen stroomt als kleine riviertjes van mijn jas en broek. Het zaagsel plakt vast aan mijn kleding, zodat ik lijk op een gevangene die met pek en veren is behandeld. Ik bekijk het verlaten landschap vanuit mijn jas. Ook dit is schoonheid. Zelfs nu mijn broek de regen niet meer tegen kan houden, kijk ik vol bewondering naar dit natuurgeweld. Door dit weer begrijp ik de ‘raindrop-prelude’ van Chopin stukken beter. Dramatisch, maar ook romantisch.

Genoeg gekeken. Ik zaag verder, boom na boom, soms laat ik er een staan. Deze mag uitgroeien tot een solitaire grillige vlieg-den. Een aantal keren kom ik onder aan de stam braakballen tegen, ook deze bomen mogen blijven. Nog een klein bosje en dan ben ik klaar. Ik loop naar de druipende takken. Duw ze opzij en zaag het stammetje door van de eerste den die ik tegen kom. Ruisend valt het om en plots zie ik een dier nog geen twee meter van mij vandaan. Omdat het zo onverwacht is, schrik ik.

Maar meteen zie ik dat het geen bedreiging is. Ze ligt met haar kopje op een tak, de ogen gesloten, bewegingsloos. Nog nooit ben ik op deze manier een dode vos tegen gekomen. Het is nog niet zo lang geleden dat ze de aarde heeft verlaten, zodat het lijkt alsof ze zo op kan staan en weg lopen. Misschien wat muizen vangen of lekker onder de grond het slechte weer afwachten. Zal ik de vos meenemen? Het lijkt me beter en natuurlijker om haar te laten liggen. Zo kan ze opgenomen worden door het natuurlijke proces en blijven waar ze hoort, hier op de heide. Ook haar boompje laat ik staan. Voor ik verder ga, kijk ik nog even om. Het heeft iets dramatisch, maar ook romantisch.

Huug

Cookie policy

Brabants Landschap gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar brabantslandschap.nl/cookie-policy. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u Brabants Landschap toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen