Mooi

De koeien schrikken als ik de wei in stap. Haastig staan ze op en dribbelen een stukje van mij vandaan. De stier maakt een brommend geluid, zodat ik besluit niet ver van het raster te gaan. Je weet maar nooit hoe z’n pet staat. Om ze niet verder op te jagen wandel ik naar de waterpomp om te kijken of er nog water uit komt, als ik de zware lepel naar achter duw en het weer los laat.

Gelukkig komt er een mooie straal water uit en hoef ik er niet aan te sleutelen. De koeien tel ik even en kijk of ze allemaal nog gezond zijn. Ze kijken terug, de kalfjes verscholen achter de zware lijven van hun moeders, de stier gooit zand in de lucht met zijn voorpoten en blijft een diepdreigend brommend geluid uitstoten. Andere terugweg.

Weer stap ik over de prikkeldraad en loop terug naar mijn fiets door een hooilandje wat ik vorig jaar heb afgemaaid. Vele zeldzame planten komen weer mooi op en sommige bloeien al uitbundig. Tevreden kijk ik al wandelend naar de grond en kom bij de uitgang van het weitje. Plots zie ik een man zitten. Op de leuning van het brugje zit hij wat te eten en het lijkt alsof hij de hele dag de tijd heeft. Hij begroet me en vraagt of ik iets kwijt ben. Waarschijnlijk ziet het er vreemd uit als je als Sherlock Holmes door het gras loopt. Voor vakmensen heel normaal.

We raken aan de praat. Al gauw merk ik dat deze meneer een grote bewondering heeft voor alles wat groeit en bloeit. Hij moppert wat over het weilandje, dat het zomaar is afgemaaid en al het mooie riet is verdwenen. Ik leg hem uit dat er te veel boompjes begonnen te groeien en het anders bos was geworden, weg zeldzame planten. Daar heeft hij begrip voor en vertelt me dat het ernstig ziek is geweest. Even schrik ik er van. Het is een persoonlijk en heftig verhaal, bijna het einde voor de  verteller. En toch blijft hij opgewekt, legt uit dat hij zijn leven als een cadeau ziet en dat hij geniet van al het moois wat hij tegen komt. Zelfs ons gesprek ziet hij als een waardevolle ervaring.

We nemen afscheid. Hij vervolgt zijn weg te voet, ik klim op mijn fiets en bedenk me dat ook ik een cadeau heb gekregen van deze man. Met een vleugje nieuwe bewondering bekijk ik het vertrouwde bos waar ik elke dag ben. Tevreden fiets ik verder en ben blij dat onze mooie natuur zo waardevol is voor deze meneer en vele andere bezoekers. Dat we dat mogen geven. Mooi.

Huug

Cookie policy

Brabants Landschap gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar brabantslandschap.nl/cookie-policy. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u Brabants Landschap toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen