Vrijwilligers bouwen nieuwe veldschuur in Riel - deel 3

De veldschuur begint echt vorm te krijgen. Er is veel hout-werk verricht én de top is bereikt. Hier leest u het vervolg op de eerdere blog.

Foto's zijn hier te bekijken.

September: de ultieme HOUT-maand.
In deze maand zijn alle lastige en daarnaast tijdrovende houtbewerkingen afgewikkeld. De meest ingewikkelde klus is opgepakt door good-old Hans met de handzaag. Niks kettingzaag of wat voor zaag dan ook, simpel urenlang, rechttoe, rechtaan zagen. 16 stuks. Gemiddelde zaagtijd 1,5 tot 2 uur; 8 stuks linksom en 8 stuks rechtsom. Deze dienen als extra ondersteuning van de 2e gording van bovenaf, zowel aan de voor- als achterkant. Nieuwe bouwterm geïntroduceerd: HANS MADE i.p.v. handsmade. Petje af. 

Spanten, gordingen, sporen, panlatten en 5 maal een karbeel.
Daarnaast ook nog 7 gordingen à 16 meter. 2 Voor de voorzijde van het dak, 1 topgording en daarnaast nog 4 voor de achterzijde van het dak. Netjes gesorteerd per vak en lengte zodat we bovenop de steiger snel en goed uit de voeten kunnen. Dan kan de uiteindelijke afwerking eindelijk beginnen. De 5 basisspanten zijn nu gecompleteerd en kunnen ook met behulp van de kraan op de poeren worden geplaatst. Het plaatsen van deze spanten is een secuur stuk werk. In de poten van de spanten zitten gaten van 28 millimeter die precies moeten passen in de stalen pennen die in de poeren ingemetseld zijn. Het precies boren van deze gaten nam nogal wat tijd in beslag, deze moesten loodrecht worden. Met goede sturing van de één: hoger, hoger, lager, lager en boren maar, gelijk het guldenschot vroeger, kon de ander deze opdracht perfect uitvoeren. Op het laatste moment hebben Berry en Jan van de vaste vrijdagploeg extra hout opgehaald bij Van Dal. We kwamen nog 2 gordingen tekort. En daarnaast ook 5 karbeels. De korbeel of karbeel is de schoor, de schuinstaande balk, die het spant met de schoor verbindt. De functie van de korbeel is de erboven liggende balk te ondersteunen: door de verkorting van de overspanning vermindert de maximale buigspanning in de schoor en de krachten worden beter verdeeld op het dragende spant en de houten wand aan de achterzijde. Mari en Hans E hebben zich daarover ontfermd.

Zo hebben we 4 weken staand, hangend, zittend, lopen zagen, frezen, beitelen, schaven en wat dies meer zij, maar het resultaat mag er zijn. Christ als aannemer mag blij zijn met zo een bouwmeute.

De steiger.
Deze is nu ook geplaatst. Heeft wat voeten in aarde gehad voor hij goed stond. Het was maar goed dat Christ en Hans een bezoekje brachten bij de opbouw. Bij nader inzien bleek dat de ruimtes in de steiger die noodzakelijk zijn voor de basisspanten veel te nauw waren. Dit is ter plekke direct aangepast. Nieuwsgierigheid loont zullen we maar zeggen. 

B-DAY.
Donderdag 3 oktober was onze Bouw-dag. Deze ochtend zouden wij grote stappen gaan maken met betrekking tot het optrekken van de houtbouw. Als een groep bezige bijen vingen we aan. De hijskraan was geïnstalleerd en stond stevig op zijn pootjes. Eénieder wist volgens het draaiboek wat zijn of haar taak is. We hadden een groep grondpersoneel en een groep steigerpersoneel. Degenen die boven moesten werken hadden zo goed als geen last van hoogtevrees. En de andere groep waren steigeronderkruipers. De méér flexibele. De weersomstandigheden werkten gelukkig goed mee, want de naweeën, van orkaan Lorenzo lieten ons gelukkig met rust. Een mooi najaarsochtendzonnetje ondersteunde de start van het hijsen in positieve zin. Er was ook veel BL-volk op de been om te aanschouwen hoe één en ander zou verlopen. Het 1e spant: links en rechts een strop om de top-balk, takelen maar. De spanning steeg ten top. Nu zou blijken of metselwerk met stalen pin en omhulsel mooi aan zou sluiten op de spantbenen. Langzaam zakte het 1e spant, nadat het in positie was gebracht, naar beneden.Even een kleine pauze. Omhulsel van de pin gehaald en geplaatst in gat spantbeen. De kraanmachinist had het dalen goed in de vingers, centimeter voor centimeter zakte het 1e spant langzaam maar zeker op de vloerplaat en stond picobello op de poer. Een mooi begin. Het 2e spant vloog erin, het 3e spant vloog erin. We werden er een beetje euforisch onder. De laatste 2 nog, er kon bij wijze van spreken niets meer fout gaan. Het 4e spant, ook weer perfect op zijn plaats.

Eén pin te lang
De laatste in de strop en hop naar boven gehesen. Zakken maar, geen enkel probleem zogezegd. We hadden ten slotte al ruime ervaring opgebouwd. Voor zakt ie perfect op de vloerplaat en poer, achter blijft ie op 4 centimeter “hangen”. Hoe kan dat nou? Draaiboek erbij. En jawel hoor, een kleine mismatch. Deze poer had een grondige nabehandeling gehad en we waren met zijn allen vergeten de stalen pin in te korten. Mari, als echte houtman, heeft deze pin toen symbolisch mogen verwijderen met een ijzerzaag. Die had hij gedurende heel de houtbouwactiviteiten nog niet éénmaal in zijn handen gehad. Effe wennen. En Theo, onze man van staal, was er helaas niet, weet wanneer ie op vakantie moet gaan. De spanten stonden binnen een mum van tijd perfect op hun plek. Toch fraai dat dat waar wekenlang noest aan gewerkt is, op het ultieme moment ook allemaal perfect op zijn plek staat. Het is net als met een gouden medaille van Epke Zonderland aan de rekstok, daar komt de afsprong, en hij staat. 4 Van de 5 keer gaat dat foutloos. Toch een mooie score, 80%. Een klein applaus voor onszelf volgde. Zelfs de kraanmachinist memoreerde erover tijdens de welverdiende koffie. Goed en mooi werk.

Rest hout hijsen
Afgelopen week hadden we op voorhand alles logisch gestapeld en gebundeld, dit moest ook nog naar boven. Dit bespaart ons erg veel handsjouwwerk. Ook deze klus is toen hijs-technisch fluks geklaard. We kunnen verder aan de slag op en rond de steiger. Toen alles weggetakeld was lag het hele veld bezaaid met allerlei balken blokken etc. etc. waarop al het hijswerk gelegen had. Lekkere enkel-verstuikers zijn dat dan. Gerhard en Jan Willem, vrijwilligers Annanina’s Rust, waren ook komen kijken en hebben het hele voorterrein van de bouw letterlijk en figuurlijk daarop schoongeveegd. Onze dank daarvoor.

Loodrecht
Na de boterham vingen we in 2 groepen aan met de verdere opbouw. Want alles moest natuurlijk nog wel in het lood gezet worden. Een groep ging dus spanten “halen, brengen maken”. De rest ving aan met de opbouw van makelaars en sporen. Het resultaat mag er zijn.

Hans is letterlijk en figuurlijk de klos. De belangrijkste taak deze dag, hij gaat namelijk al het voorwerk doen en wel het plaatsen van de klossen waarop alle gordingen komen te liggen. En wij kunnen dan naar hartenlust voorboren en timmeren. Eerst nog een korte cursus van Hans: wie, wat, waar, waar hoe en waarom. Altijd belangrijk en dan gas erop. De 3 nog te plaatsen makelaars en aanverwante sporen staan er voor de middag in. De nokgording wordt daarbij als 1e ook direct gelegd. Deze laatste moet nog wel gemodificeerd worden. En even later past ie perfect en is erw eer een vaste verbinding “in place”. En met zijn zessen kunnen we zo goed uit de hout-voeten. Mari houdt vanaf eenzame hoogte een scherp timmermansoog op de timmerploeg of ze wel recht toe recht aan gaan. Ton haalt er nog even de waterpas bij om te kijken of we nog moeten halen of brengen. Piet en Thom springen ook bij. En als alles in het lood staat…….. maken… Dan mag de spijker op de kop geslagen worden. Ondertussen wordt er ook nog grondwerk verricht. Jan van de vrijdagploeg is bezig met zwarten van de planken, hij gaat als een speer. Nog een kleine honderd te gaan, maar het begin is gemaakt.

Vlag in top.
Aangezien we toch bijna het hoogste punt bereiken vandaag, op één paar centimeter na, is de BL-vlag uit de kast getrokken. Even later gaat ie in top. Wim en Els hebben de complete bouwploeg uitgenodigd, na de geleverde arbeid van die dag. Dan worden we voorzien van een natje en een droogje. De liefde van de bouwmannen gaat door de keel en door de maag. Dat gaat goed be-komen. De mooie actiefoto’s die allemaal zijn toegevoegd worden gemaakt door Jan. Hij is onze “Riels Hoefke-Fotograaf” excuses Jan ”Rielse Hof-fotograaf”.

Tot volgend schrijven, groet Thom

Cookie policy

Brabants Landschap gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar brabantslandschap.nl/cookie-policy. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u Brabants Landschap toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen