Wonen in het leefgebied van een kerkuil

Door: Jochem Sloothaak  

Als coördinator soortenbescherming heb ik het voorrecht om bij bijzondere mensen op bezoek te komen. Afgelopen donderdag was ik samen met uilenbeschermer Maaike Riemslag te gast bij Olav Koreman uit Gilze. Maaike had me wat foto’s gestuurd van een wel heel bijzonder bouwwerk op een erf, dus ik moest natuurlijk gaan kijken. Olav woont nu zo’n 27 jaar met zijn vrouw op een traditioneel boerenerf. Althans traditioneel….. Ze hebben veel tijd en energie gestopt in het herstellen van de traditie, want toen ze er kwamen wonen was het erf kaal en de gebouwen enigszins vervallen.

 “Toen ik een paar jaar terug een begin wilde maken met het renoveren van het oude schuurtje naast ons huis, zag ik er telkens een uil uitvliegen,” vertelt Olav aan de tuintafel. We zitten half in de schaduw, met natuurlijk een bakske koffie. De zonnestralen schijnen schitterend door de bladeren van de oude walnoten- en beukenbomen. “Die uil had huisvesting gevonden in het voormalige varkensstalletje. Hij zat onder de kap. Ik herkende gelijk dat het een kerkuil was. Aan z’n mooie glijvlucht en z’n lichte kleur. Ik was vereerd dat die kerkuil ons erf had uitgekozen. Want uilen zijn heel kritisch op hun leefomgeving. Toen besefte ik dat het andersom is: Wij zijn  in het leefgebied van die kerkuil komen wonen!”

Olav komt uit een kunstenaarsfamilie, dus het kon bijna niet anders dan dat hij zelf ontwerper en beeldend kunstenaar werd. “Omdat ik het schuurtje toch wilde renoveren, bedacht ik dat het mooi zou zijn als ik die uil alternatieve huisvesting zou aanbieden”. Een kerkuilenkast hadden ze van Maaike en haar collega-uilenbeschermers al gehad, maar Olav dacht aan nog iets anders.

“Het moest iets hoogs zijn, iets wat lijkt op een kerk en onbereikbaar is voor mensen. Want een uil moet rust hebben. Ik ben toen een maquette gaan maken. Ik doe dat nooit op tekening maar ik begin gelijk met een schaalmodel. Zo deed mijn vader dat ook.” Hij pakt de maquette erbij en licht zijn ontwerp al wijzend toe:  “Kijk, ik wilde een boven- en een onderwereld creëren met een doorloopbare onderkant.” De eerste ‘kerkuilentoren’ werd geboren. Ik vergeet bijna m’n koffie omdat ik vol verbazing zit te luisteren. Dat iemand dat zelf bedenkt…

kerkuilentoren
Maquette van de kerkuilentoren

In 2017 heeft Olav eigenhandig het bovenste deel van zijn ontworpen toren gebouwd op z’n erf. Een jaar later (voorjaar 2018) kwamen er kerkuilen op bezoek. In dat jaar hebben ze er nog niet in gebroed. Kauwtjes wel. Olav vertelt verder en ik kan het helemaal voor me zien. “In de winter van 2019 waren de kerkuilen er weer en toen dacht ik, het is raak. Maar, uiteindelijk zijn ze toch in de nestkast gaan broeden die 50 meter naast de toren hing. Drie jongen zijn er uitgevlogen. Ik zat toen avonden tussen m’n pony’s op een krukje te observeren. Dat werk goed, want ze hebben geen schrik van de pony’s. Het was zo mooi om te zien dat de jongen gymnastiekoefeningen deden. Dat strekken van de vleugels! Eén van de ouders kwam ze ook echt ophalen om te gaan vliegen. Prachtig om die natuur zo dichtbij huis te hebben.” De ouders hebben de toren wel heel het broedseizoen gebruikt om te roesten. “Nu vliegt er elke avond om 9 uur één de toren uit. Dat moment probeer ik altijd even mee te pakken.”

Ook (kerk)uilen op uw erf?
Brabants Landschap ondersteunt bijna 80 uilenwerkgroepen, waarbinnen zo’n 450 vrijwilligers actief zijn. Zij plaatsen, onderhouden en controleren nestkasten op 5.000 erven en geven advies over biotoopverbeterende maatregelen. Voor een keukentafelgesprek en eventueel subsidie kunnen mensen terecht bij het Coördinatiepunt Landschapsbeheer van Brabants Landschap. Het Coördinatiepunt bestaat dit jaar 40 jaar. (En ik mag daar al 12,5 jaar onderdeel van uitmaken.)   
Kerkuilentorens biedt het Coördinatiepunt Landschapsbeheer (nog) niet aan. Als u ook zo’n toren op uw erf wil bouwen, zou Olav het leuk vinden om mee te denken en te adviseren. Stuur mij een berichtje en ik breng jullie in contact. jsloothaak@brabantslandschap.nl

kerkuilentoren3

Cookie policy

Brabants Landschap gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar brabantslandschap.nl/cookie-policy. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u Brabants Landschap toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen