Geen verstand?

“Mevrouw, u heeft geen verstand van uilen. Ik voed ze al zeventien jaar op en wilt u hier nu wegwezen!”, briest een boze kraamhoudster als antwoord op de vraag of haar uilen in de kraam een educatief doel dienen.  Nu hebben noch ik noch mijn mede- uilenbeschermers verstand van het opvoeden van uilen. 

Erger nog, we wisten niet eens dat dit nodig was. Weer wat geleerd! 

Je kunt je afvragen wie hier eigenlijk opgevoed moet worden? Want steeds meer jaarmarkten en andere evenementen worden opgeleukt met een heuse uilenkraam. Als uilenbeschermer kunnen we er alleen maar van dromen om de vogels die hier worden uitgestald, in het wild tegen te komen. En voor een paar euro mag je er dan ook nog mee op de foto.

De uilen zitten apathisch aan een ketting mooi te wezen. Dat het prachtige dieren zijn om te zien, daar zijn we het allemaal wel over eens.  Maar de bosuil, die zijn ogen dichtknijpt vanwege het daglicht, loert vanuit zijn oogharen naar het steenuiltje want dat is een smakelijk hapje.  Jammer genoeg kan hij er net niet bij. Ook de ransuil en de kerkuil op dezelfde kraam zijn voor deze nachtjager niet te versmaden. Maar gelukkig…….. alle uilen zitten aan de ketting want twee toppredatoren maken de ego-strelende uilenkraam af.

De oehoe kent geen enkele genade en in het wild maakt zij korte metten met alle uilensoorten om ze vervolgens te verorberen of aan hun jongen te voeren. Dat de ketting ze bescherming biedt, is nu duidelijk. Dat ze de vogels tevens belet om te vliegen is ook een voordeel. Tenminste voor de eigenaar. Ik persoonlijk snap niet waarom iemand het aantrekkelijk vindt, uilen in gevangenschap te houden.  De glans van een in vrijheid levend dier dat daar zijn natuurlijk gedrag kan vertonen, is er van af zodra het in een kooi zit.  

Van een knappe tafel kun je ook niet eten, dus hoe prachtig zo’n uil er ook uitziet, het gaat toch snel vervelen, zou je zeggen. Is dat misschien mede de oorzaak van ontsnapte of ‘per ongeluk’ losgelaten uilen die vervolgens problemen geven. Zoals de terror-oehoe. Deze vogels zijn aan mensen gewend en weten dat ze daar moeten zijn om hun honger te stillen. Dus vliegen ze op mensen af omdat ze dat gewend zijn tijdens de show. Het zou me echter ook niet verbazen als hij gewoonweg uit revanche mensen aanvalt. Als ik die oehoe was deed ik waarschijnlijk hetzelfde. Inmiddels is de terror-oehoe allang weer gevangen en zit nu ergens in een kooi te verpieteren.

“Ja, maar ik hou van die uilen en we zorgen er goed voor”. Nog net niet huilend verdedigt een jonge valkenier zijn passie. Zijn ouders staan vierkant achter hem. Jammer dat wij mensen de eigenschap hebben dat als we van iets houden, het ook willen bezitten. Als je van iets houdt dan wil je daar toch het beste voor? Je kinderen sluit je ook niet levenslang op in een kamertje waar het ze dan aan niets ontbreekt behalve de vrijheid om hun eigen keuzes te maken?

Een organisator stuurde letterlijk het volgende antwoord terug op de vraag of hij op de hoogte was van de zienswijze van onder andere Vogelbescherming Nederland met betrekking tot uilen bij evenementen: “deze uilen kunnen nog geen muisje vangen. De uilen die u ziet op onze markt gaan er speciaal voor staan om op hun buik geaaid te worden. Dieren in gevangenschap zorgen er juist voor dat een soort blijft voortbestaan. Ik ben bang voor jullie uilenbeschermers dat dit met diverse uilensoorten binnen afzienbare tijd ook nodig zal worden!”

Dat mag ik toch hopen van niet. Soms ben ik er inderdaad ook bang voor dat soorten verdwijnen als je weet dat er uilen uit het wild geroofd worden om vervolgens in het illegale circuit te verdwijnen. Wettelijk gezien doen al die uilenhouders mits zij zich netjes aan regels houden niets verkeerd. Alles is legaal en zolang er geld aan te verdienen valt, zal er niks veranderen.

Onze shows zijn diervriendelijk en educatief, aldus een andere geërgerde reactie. Die ergernis is wederzijds, zeker gezien de toename van deze activiteiten. Ik zou deze het liefst willen negeren maar als ze bij wijze van spreken voor mijn voordeur worden gehouden, is dat toch lastig.

Toch is er iets in dit laatste antwoord dat me aanspreekt: EDUCATIE. Wij staan helemaal achter educatie maar we pakken het wel anders aan. Onze doelgroep is duidelijk want wie staan er nu meer open voor leerrijke activiteiten dan kinderen, de uilenbeschermers van de toekomst.

Daarom hebben onlangs veertien kinderen mee geholpen om 4 steenuilen, 2 bosuilen en 1 kerkuil los te laten in voor de soort geschikte biotopen. Deze uilen waren om verschillende redenen in Vogelasiel Someren beland. Nadat zij waren hersteld kregen zij de vrijheid terug. Hoe mooi is dat om daar kinderen bij te betrekken en ze zo te leren dat uilen in vrijheid horen te leven. Wat is nu spannender? Een tamme oehoe op je arm of samen een wilde uil zijn vrijheid teruggeven.  De uilen zijn overigens van te voren wel geringd zodat we kunnen onderzoeken of ze het weer redden in de vrije natuur.

De middag was een groot succes maar de meeste voldoening kreeg ik door de reactie van het jongetje dat ik een paar dagen later weer tegenkwam. Hij vertelde dat hij het zo’n fantastische ervaring had gevonden en dat hij graag op de lijst wilde staan om nog een keer mee te mogen als er weer uilen vrijgelaten worden.

Cookie policy

Brabants Landschap gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar brabantslandschap.nl/cookie-policy. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u Brabants Landschap toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen