Vlaggetjesdag ...

Iedere (oudere) Nederlander weet wat dit betekent. Het was dé dag waarop,  in mooi taal-gebruik, de vissersvloot gepavoiseerd in de haven lag. Pas daarná gingen onze Nederlandse vissers de Noordzee op, op zoek naar de échte  "Hollandse nieuwe".  Via de radio was de spannende race naar huis te volgen.

Vanaf de Doggersbank kwam men nl. naar de thuishaven en het veilen van het  eerste vaatje was een belangrijk moment in het leven  van de vissersman. Tegenwoordig zijn er andere visserijtechnieken en leeft het niet meer zo. In plaatsen als Scheveningen worden nog wel allerlei activiteiten gedaan maar het is toch niet meer zoals vroeger.
Wij hebben ook "vlaggetjesdagen", zelfs een hele week. Een bekende keten van kledingwinkels heeft dat ook.  Waarom doen wij dat ? 

Om te beginnen is het geen feestweek maar we doen dit om de jongen van het reewild in ons gebied te beschermen. Ons "wildbestand" bestaat uit een 3-tal reeën die zich schuilhouden in het particuliere bosje midden in ons gebied. Omdat het heel rustig is en goed onderhouden, hebben we de laatste tiental jaren een leuk groepje reeën in ons weidegebied. In een bosje schuilen en omringt door weitjes met lekker kruidig gras........ideaal !  Aan één zijde hebben we zelfs het raster er uit gehaald om te voorkomen dat ze zich zouden verwonden, ze hebben zo ook vrije doorgang. Dit weitje wordt alleen gebruikt voor het hooi, er lopen zelfs geen koeien. 

Het gras wordt door de pachtboer gemaaid en verwerkt tot kleine pakjes hooi. Het is bijzonder geschikt voor paarden en wordt dan ook daarvoor gebruikt. Het maaien vindt plaats ná het vogelbroedseizoen. We hebben zelfs patrijsjes waarvoor we "overhoekjes"en randen laten staan. Om te voorkomen dat er slachtoffers vallen onder de jongen van het reewild, merken wij de "ligplekken" van het jonge grut met een stokje en een vlaggetje. Volgens de boswachter beheer nemen de ouders dan het jong mee en zo voorkomen we dat ze in aanraking  komen met de maaibalk. Ook heeft de boer inzicht, waar extra attent te zijn. We doen dit een week vóór de datum van het maaien. Ook maken we nog controlerondes, net voor de maaier de wei in komt. 

We zijn zuinig op ons "wildbestand" want ze hebben het in de omgeving best moeilijk. In de buurt zitten nl. een paar boomkwekers en die zijn er niet blij mee. Als wij nou zorgen dat bij ons alles gezellig en oké is, hopen we dat ze in "ons" stukje natuur blijven. Een ontmoeting is elke keer weer een verrassing en dat geldt voor beide partijen, de reeën en wij. De boeren in de omgeving kennen ze. Nog even terug naar het begin van dit verhaal. Wat is "gepavoiseerd" toch veel mooier dan, "met vlaggetjes versierd " In het Polygoonjournaal werd dit woord ook altijd gebruikt. 

Naar het schijnt is het moeilijk om de jeugd "nieuwe haring" te laten eten.Tip: ontwikkel een app : " (h)aring  (h)appen " 

Cookie policy

Brabants Landschap gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar brabantslandschap.nl/cookie-policy. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u Brabants Landschap toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen