In de 18^e eeuw lagen er zo’n 1.000 eendenkooien in Nederland, nu nog ongeveer 100. Een eendenkooi bestaat uit een kooiplas met (meestal) vier vangarmen. Rondom is bos aangeplant dat door knotten laag wordt gehouden om de eenden niet te hinderen bij het neerstrijken. Want daar was het bij een eendenkooi om te doen: het vangen van waterwild ten behoeve van de vleesconsumptie. De wilde eenden werden in eerste instantie gelokt door ‘staleenden’, die bij de kooi hoorden. De vangarmen of -pijpen waren overspannen met gaas en erlangs waren rieten schermen geplaatst. Daarachter bewoog zich (ongezien) de kooiker en (af en toe gezien) het kooikershondje. De eenden zijn nieuwsgierig en volgen het hondje. Hij lokt ze echter steeds verder de pijp in. Wanneer ze uiteindelijk tot diep in de vangarm komen gaan ze letterlijk de pijp uit. Na het sluiten van het net worden de eenden uit de vangpijp gehaald om geslacht te worden. De kooi wordt uiteraard niet meer gebruikt, maar is wel behouden vanuit cultuurhistorisch oogpunt. Tijdens deze open dag kun je een uniek kijkje nemen!